podbój
Polish
Etymology
Deverbal from podbić.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpɔd.buj/
Audio (file) - Rhymes: -ɔdbuj
- Syllabification: pod‧bój
Noun
podbój m inan
- conquest, subjugation
Declension
Declension of podbój
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | podbój | podboje |
genitive | podboju | podbojów/podboi |
dative | podbojowi | podbojom |
accusative | podbój | podboje |
instrumental | podbojem | podbojami |
locative | podboju | podbojach |
vocative | podboju | podboje |
Related terms
verbs
- podbić
- podbijać
Further reading
- podbój in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- podbój in Polish dictionaries at PWN