ontwaren
Dutch
Etymology
From ont- + waren.
Pronunciation
- IPA(key): /ɔntˈʋaːrə(n)/
audio (file) - Rhymes: -aːrən
Verb
ontwaren
- (transitive) to discern, perceive
Inflection
Inflection of ontwaren (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ontwaren | |||
past singular | ontwaarde | |||
past participle | ontwaard | |||
infinitive | ontwaren | |||
gerund | ontwaren n | |||
verbal noun | — | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | ontwaar | ontwaarde | ||
2nd person sing. (jij) | ontwaart | ontwaarde | ||
2nd person sing. (u) | ontwaart | ontwaarde | ||
2nd person sing. (gij) | ontwaart | ontwaarde | ||
3rd person singular | ontwaart | ontwaarde | ||
plural | ontwaren | ontwaarden | ||
subjunctive sing.1 | ontware | ontwaarde | ||
subjunctive plur.1 | ontwaren | ontwaarden | ||
imperative sing. | ontwaar | |||
imperative plur.1 | ontwaart | |||
participles | ontwarend | ontwaard | ||
1) Archaic. |