oburzający
Polish
Etymology
Active adjectival participle of oburzać.
Pronunciation
- IPA(key): /ɔ.bu.ʐaˈjɔn.t͡sɨ/
Adjective
oburzający (adverb oburzająco)
- outrageous
Declension
declension of oburzający
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
m pers or m anim | m inan | n | f | m pers | other | ||
nominative, vocative | oburzający | oburzające | oburzająca | oburzający | oburzające | ||
genitive | oburzającego | oburzającej | oburzających | ||||
dative | oburzającemu | oburzającym | |||||
accusative | oburzającego | oburzający | oburzające | oburzającą | oburzających | oburzające | |
instrumental | oburzającym | oburzającymi | |||||
locative | oburzającej | oburzających |
Related terms
- (verbs) oburzać, oburzyć
- (nouns) oburzenie
Further reading
- oburzający in Polish dictionaries at PWN