mutluluk
Turkish
Etymology
From mutlu (“happy”) + -luk (“-ness”).
Pronunciation
- IPA(key): [mut.ɫu.ɫuk]
Noun
mutluluk (definite accusative mutluluğu, plural mutluluklar)
- happiness
Declension
Inflection | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | mutluluk | |||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | mutluluğu | |||||||||||||||||||||||||
Singular | Plural | |||||||||||||||||||||||||
Nominative | mutluluk | mutluluklar | ||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | mutluluğu | mutlulukları | ||||||||||||||||||||||||
Dative | mutluluğa | mutluluklara | ||||||||||||||||||||||||
Locative | mutlulukta | mutluluklarda | ||||||||||||||||||||||||
Ablative | mutluluktan | mutluluklardan | ||||||||||||||||||||||||
Genitive | mutluluğun | mutlulukların | ||||||||||||||||||||||||
|
Further reading
- mutluluk in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu