hukuk
Turkish
Etymology
From Arabic حقوق, plural of حق.
Noun
hukuk (definite accusative hukuku, plural hukuklar)
- law
Declension
Inflection | ||
---|---|---|
Nominative | hukuk | |
Definite accusative | hukuku | |
Singular | Plural | |
Nominative | hukuk | hukuklar |
Definite accusative | hukuku | hukukları |
Dative | hukuka | hukuklara |
Locative | hukukta | hukuklarda |
Ablative | hukuktan | hukuklardan |
Genitive | hukukun | hukukların |
See also
- tüze