gehoorzamen
Dutch
Etymology
From Middle Dutch gehoorsamen, from Old Dutch *gihōrsamon. Equivalent to gehoorzaam + -en.
Pronunciation
- IPA(key): /ɣəˈɦoːrzaːmə(n)/
Audio (file)
Verb
gehoorzamen
- (transitive) to obey
Inflection
Inflection of gehoorzamen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | gehoorzamen | |||
past singular | gehoorzaamde | |||
past participle | gehoorzaamd | |||
infinitive | gehoorzamen | |||
gerund | gehoorzamen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | gehoorzaam | gehoorzaamde | ||
2nd person sing. (jij) | gehoorzaamt | gehoorzaamde | ||
2nd person sing. (u) | gehoorzaamt | gehoorzaamde | ||
2nd person sing. (gij) | gehoorzaamt | gehoorzaamde | ||
3rd person singular | gehoorzaamt | gehoorzaamde | ||
plural | gehoorzamen | gehoorzaamden | ||
subjunctive sing.1 | gehoorzame | gehoorzaamde | ||
subjunctive plur.1 | gehoorzamen | gehoorzaamden | ||
imperative sing. | gehoorzaam | |||
imperative plur.1 | gehoorzaamt | |||
participles | gehoorzamend | gehoorzaamd | ||
1) Archaic. |