fuaigh
Irish
Etymology
From Middle Irish úaigid.
Pronunciation
- (Munster) IPA(key): /fˠuəɟ/
- (Connacht) IPA(key): /fˠuə/
- (Ulster) IPA(key): /fˠuəj/
Verb
fuaigh (present analytic fuann, future analytic fuafaidh, verbal noun fuáil, past participle fuaite)
- (transitive, intransitive) sew, stitch (join by sewing)
Conjugation
First Conjugation (C)
singular | plural | relative | autonomous | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | first | second | third | ||||
indicative | present | fuaim | fuann tú; fuair† | fuann sé, sí | fuaimid | fuann sibh | fuann siad; fuaid† | a fhuann; a fhuas / a bhfuann*; a bhfuas* | fuaitear |
past | d'fhuaigh mé; d'fhuas / fhuaigh mé‡; fhuas‡ | d'fhuaigh tú; d'fhuais / fhuaigh tú‡; fhuais‡ | d'fhuaigh sé, sí / fhuaigh sé, sí‡ | d'fhuamar; d'fhuaigh muid / fhuamar‡; fhuaigh muid‡ | d'fhuaigh sibh; d'fhuabhair / fhuaigh sibh‡; fhuabhair‡ | d'fhuaigh siad; d'fhuadar / fhuaigh siad‡; fhuadar‡ | a d'fhuaigh / ar fhuaigh* | fuadh | |
past habitual | d'fhuainn / fhuainn‡; bhfuainn‡‡ | d'fhuaiteá / fhuaiteá‡; bhfuaiteᇇ | d'fhuadh sé, sí / fhuadh sé, sí‡; bhfuadh sé, s퇇 | d'fhuaimis; d'fhuadh muid / fhuaimis; fhuadh muid‡; bhfuaimis‡‡; bhfuadh muid‡‡ | d'fhuadh sibh / fhuadh sibh‡; bhfuadh sibh‡‡ | d'fhuaidís; d'fhuadh siad / fhuaidís; fhuadh siad‡; bhfuaidís‡‡; bhfuadh siad‡‡ | a d'fhuadh / a bhfuadh* | d'fhuaití / fhuaití‡; bhfuait퇇 | |
future | fuafaidh mé; fuafad | fuafaidh tú; fuafair† | fuafaidh sé, sí | fuafaimid; fuafaidh muid | fuafaidh sibh | fuafaidh siad; fuafaid† | a fhuafaidh; a fhuafas / a bhfuafaidh*; a bhfuafas* | fuafar | |
conditional | d'fhuafainn / fhuafainn‡; bhfuafainn‡‡ | d'fhuafá / fhuafá‡; bhfuafᇇ | d'fhuafadh sé, sí / fhuafadh sé, sí‡; bhfuafadh sé, s퇇 | d'fhuafaimis; d'fhuafadh muid / fhuafaimis‡; fhuafadh muid‡; bhfuafaimis‡‡; bhfuafadh muid‡‡ | d'fhuafadh sibh / fhuafadh sibh‡; bhfuafadh sibh‡‡ | d'fhuafaidís; d'fhuafadh siad / fhuafaidís‡; fhuafadh siad‡; bhfuafaidís‡‡; bhfuafadh siad‡‡ | a d'fhuafadh / a bhfuafadh* | d'fhuafaí / fhuafaí‡; bhfuafa퇇 | |
subjunctive | present | go bhfua mé; go bhfuad† | go bhfua tú; go bhfuair† | go bhfua sé, sí | go bhfuaimid; go bhfua muid | go bhfua sibh | go bhfua siad; go bhfuaid† | — | go bhfuaitear |
past | dá bhfuainn | dá bhfuaiteá | dá bhfuadh sé, sí | dá bhfuaimis; dá bhfuadh muid | dá bhfuadh sibh | dá bhfuaidís; dá bhfuadh siad | — | dá bhfuaití | |
imperative | fuaim | fuaigh | fuadh sé, sí | fuaimis | fuaigí; fuaidh† | fuaidís | — | fuaitear | |
verbal noun | fuáil | ||||||||
past participle | fuaite |
* Indirect relative
† Archaic or dialect form
‡Dependent form
‡‡ Dependent form used with particles that trigger eclipsis
Mutation
Irish mutation | ||
---|---|---|
Radical | Lenition | Eclipsis |
fuaigh | fhuaigh | bhfuaigh |
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs. |
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “fuaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Entries containing “fuaigh” in English-Irish Dictionary, An Gúm, 1959, by Tomás de Bhaldraithe.
- Entries containing “fuaigh” in New English-Irish Dictionary by Foras na Gaeilge.
- Quiggin, E. C. (1906) A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 63