dyskredytacja
Polish
Etymology
Borrowed from French discréditation.
Pronunciation
- IPA(key): /dɨs.krɛ.dɨˈtat͡s.ja/
Audio (file) - Rhymes: -at͡sja
- Syllabification: dys‧kre‧dy‧tac‧ja
Noun
dyskredytacja f
- (literary) discredit (act or state)
Declension
Declension of dyskredytacja
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | dyskredytacja | dyskredytacje |
genitive | dyskredytacji | dyskredytacji/dyskredytacyj (archaic) |
dative | dyskredytacji | dyskredytacjom |
accusative | dyskredytację | dyskredytacje |
instrumental | dyskredytacją | dyskredytacjami |
locative | dyskredytacji | dyskredytacjach |
vocative | dyskredytacjo | dyskredytacje |
Derived terms
verbs
- dyskredytować
- zdyskredytować
Further reading
- dyskredytacja in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- dyskredytacja in Polish dictionaries at PWN