dyskrecja
Polish
Etymology
Borrowed from Late Latin discrētiō.
Pronunciation
- IPA(key): /dɨsˈkrɛt͡s.ja/
Audio (file) - Rhymes: -ɛt͡sja
- Syllabification: dys‧krec‧ja
Noun
dyskrecja f
- discretion (quality of being discreet or circumspect)
Declension
Declension of dyskrecja
singular | |
---|---|
nominative | dyskrecja |
genitive | dyskrecji |
dative | dyskrecji |
accusative | dyskrecję |
instrumental | dyskrecją |
locative | dyskrecji |
vocative | dyskrecjo |
Related terms
adjective
- dyskretny
adverb
- dyskretnie
Further reading
- dyskrecja in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- dyskrecja in Polish dictionaries at PWN