drażniący
Polish
Etymology
From drażnić + -ący.
Pronunciation
- IPA(key): /draʐˈɲɔn.t͡sɨ/
Adjective
drażniący (comparative bardziej drażniący, superlative najbardziej drażniący, adverb drażniąco)
- irritating, jarring, vexing
- provocative, prickly
Declension
declension of drażniący
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
nominative, vocative | drażniący | drażniące | drażniąca | drażniący | drażniące | ||
genitive | drażniącego | drażniącej | drażniących | ||||
dative | drażniącemu | drażniącym | |||||
accusative | drażniącego | drażniący | drażniące | drażniącą | drażniących | drażniące | |
instrumental | drażniącym | drażniącymi | |||||
locative | drażniącej | drażniących |
Participle
drażniący
- active adjectival participle of drażnić
Further reading
- drażniący in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- drażniący in Polish dictionaries at PWN